TraVeL

แบบว่า กลับมาแล้ว จิงๆ ก้อคือ กลับมาได้ 3 วันแล้ววว~~

หลังจากไป Meeting ที่**อ่าวคลองวาฬ**มาล่ะ ปามานว่า

เปนอ่าวที่มีแต่ปลาวาฬ [เอ่อ...ปลาวาฬเหล่านั้นไม่ใช่กรูแน่นอน -*-]

เหอๆ ฉันล้อเล่น -*- ปลาวาฬมันคงไม่เยอะขนาดนั้น -*-

[ย้ำอีกทีว่า ยังไงฉันก้อไม่ใช่ปลาวาฬอยู่ดี -3-"]

จะว่าไปเที่ยว ก้อไม่ใช่ ไปทำงานก้อไม่เชิง คือเรื่องมันมีอยู่ว่า

[วันนั้นเลย---ค่าบบบ~!! -*- ไม่ใช่ละ...] จะเริ่มล่ะนะ~~

วันศุกร์ ตอนเช้าไปดูงานถาปัดไทย ที่เรือนคำเที่ยง

แถวสุขุมวิท เค้านัดกัน 10 โมง พวกฉันไปถึง 11ครึ่ง

ปากดว่า เหยียบเรือนได้ 10 นาที.....เอ่า....กลับกันได้แล้ว

กลับมาที่คณะตรวจงานกันตั้งกะบ่าย ยัน 2 ทุ่ม กว่าจะเสด

ก้อกลับบ้าน มาอาบน้ำเก็บของ แล้วก้อให้ไอเสี่ยวมาส่ง

ที่มหาลัยตอนตี 1 รอเวลารถออก พอตี 3 ครึ่งเริ่มขนของ

และไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ขอพร เคลียร์อะไรเรียบร้อย แล้วไป

ขึ้นรถ ปากดว่า รถแน่นมากกก~!!#@!$@#% จนน่าตกใจ

ไอ่ลุงคนขับ [เฮงซวย กะบาลเหม่งตาหยี หน้าดำ ตูดวอก]

แม่ม~!!! เผือกวีนขึ้นมา หาว่าคนเยอะ ไม่ยอมออกรถ

พวกฉันที่เปนผุหญิง 3 คนเสียสละตนเอง ลงจากรถ

สุดท้าย คือ พวกกูอดไปรอบแรก เลยกลับไปนอนรอที่หอ

วันเสาร์ ตื่นมาตอนเช้า ไปที่คณะตอน8 โมง ปากดว่า

คนขับรถคันนี้ ก้อดีใจหาย -*- [แบบว่า ไม่ได้ประชด..]

แบบว่า คนละเรื่องกะไอ่ลุงระ...นั่นเลย -*- [เคืองจัดๆ]

เสดแล้วก้อออกรถ แวะกินข้าว แวะศาลหลักเมือง

เสดแล้วก้อเข้าที่พัก กว่าจะถึง ก้อ 4โมงกว่าแล้วมั้งนั่น

เสดแล้วก้อเก็บของ ไปเดินเล่นถ่ายรูป เล่นน้ำ ลอยทะเล

เสดแล้วปากดว่า มีปัญหาเรื่องของกิน ว่าไม่พอซะงั้นอ่ะ

เสดแล้วก้อเครียดกันไป เลยไปชุมนุมแก้ปัญหากัน

เสดแล้วก้อออกไปทำกิจกรรมร่วมกัน กะ พี่ๆ น้องๆ

เสดแล้วก้อปล่อยตามอัธยาศัย ก้อเลยไปดูคนร้องเกะ

เสดแล้ว ไปๆ มาๆ มือ ไปหยิบแสงโสมม่ะไหร่ก้อไม่รุ

เสดแล้วเลยได้***กรึ่ม กรึ่ม***กันไปตามความเชววว~~

เสดแล้วก้อมีปัญหา นิดหน่อยว่าน้องไม่ยอมเข้านอน

เสดแล้วปากดว่า ทำไปทำมา น้องหนีเข้าห้องไปเลยซะงั้น

เสดแล้ว ก้อคือ ไม่หวายยยย~~ ขอตัวไปนอนดีกว่า

วันอาทิตย์ พอตื่นมาตอน 11 โมง ปากดว่า ช่วยกันเตรียม

ข้าวเที่ยง พอกินข้าวอะไรเสด ก้อตามเพื่อนๆ ไปนั่งเชวว~~

ที่ริมหาด ไม่พ้นกิจกรรมเดิมๆ อย่างจั่วไพ่ แล้วก้อนั่ง

ชิวไปดิ๊ เพื่อนบางคนเมาไปแล้ว บางคนไปเตะบอล

อีกกึ่งหนึ่งนั่งร้องเพลง [ฉันก้อนึกว่าวันพระ ทำไมมีพระสวด]

เชวววววว~~ แบบโคดดดด...!!!~ ไปได้จนถึงบ่าย 3 เงี้ย

ก้อชักชวนกันลงไปเล่นน้ำทะเล เล่นไปได้จนถึง 4-5 โมง

ก้อขึ้นมาเตรียมข้าวเย็น กะกิจกรรม ปากดว่าวันนี้มี บาร์บีคิว

แบบว่า เหนื่อยเช๊บบบบบบบ...หาย!!!~ แต่ก้อหนุกดี

พอคนอื่นเค้ากินกันเสด พวกเรากินเสด ก้อเริ่มละ

เวลาแห่งเสียงเพลง.........เกะกันไป เกะกันมา ซักพัก

***กรึ่ม กรึ่ม และ กรึ่มมม์*** อีกแล้ววววว~~ -*-

[เหนได้ว่า**กรึ่ม**กว่าวันเสาชัวร์] ก้อไป เต้นแร้งเต้นกา

อยู่ได้ซักพัก ไปดูแมงกะพรุน กะ ฝนดาวตก คือ คนนั่งกัน

เต็มหาด -*- ฉันก้อมึนมากกกก~~ ตาปรือ แบบไนท์โหมด

เลยไม่รุว่า ดาวตกที่เหนนั่น คือ ตกจิง หรือกูคิดไปเอง -*-

สุดท้ายก้อไม่ไหว ต้องไปกินน้ำให้สร่าง คือ อีกนิดนี่กูไปนะ

ปามานนั้น เสดแล้วก้อไปนั่งคุยกะ ไอ่แว่นผ่ายยยย...ต๋อม~!!

ยันรุ่งเช้า **ฮ่า ฮ่า ฮ่า** ไงล่ะ อยู่ยันเช้าเลยนะเนี่ย

เสดแล้วก้อออกไปดูนั่น นิด นี่ หน่อย แล้วก้อเข้ามานอน

สุดท้าย ตื่นมาวันจัน เชคเอาท์กลับกัน ตอนปามานบ่ายโมง

ขากลับรถติด กว่าจะถึงก้อ 2 ทุ่มกว่าละ แต่ว่าสุดท้าย

ก้อคือ ไปกลับโดยปลอดภัยล่ะนะ......เย่ย์

เฮ้ออออ.....ขากลับ นี่ก้อ แป่ววๆๆ นิดหน่อย

จะว่าไป ไม่ชอบเวลานั่งรถขากลับแบบนี้เลย

เหมือนความสุขมันกำลังจะหมดไปอ่ะนะ

มันเหงาเกิ๊นน~~ รุสึกว่า เฮ่อออ!!! นี่กุกลับมาแล้วสินะ

แต่ก้อเหอะนะ จะให้เปนอย่างนั้นไปเรื่อยๆ

มันก้อไม่ใช่เรื่อง อีกอย่างที่ไปมา มันก้อสนุก

แต่มันก้อแค่สนุก.......อ่ะนะ

เอาเปนว่า...ดีละกัน ดีที่ได้ไปเปลี่ยนวิวกะเขาซะบ้าง

เฮ่ออออ!!!!.............โจ้บบบ~!!~ ดีกว่า

แฉให้ดู โฉมหน้าคนที่ไปด้วยกันมา ทั้งหมดก้อปามาน 32 คน รวมฉันเปน 33

จิงๆมีอีก 4 แต่ว่าถ่ายไม่ทัน เพราะกลับไปก่อน และไม่ยอมให้ถ่าย

สรุปว่าไปกันมา 37 คนนะเอ้อออ~~ เอาล่ะ....แล้วไปเที่ยวกันอีกน้ะ

ps. คิดถุงพวกเมิงนะ ถึงแม้ว่า......พวกเมิงจะทอดทิ้งบลอคกูไปแล้วก้อตาม

pps. เฮ้อออ...กาจาปองอันนั้น ไปงมมาจากทะเลจิงๆ นะเนี่ย

หายไปรึยังก้อไม่รุ เช้ะชะส์....!!!~ พูดแล้วเลยนึกได้

สายหนัง gap ก้อหายไปด้วยเลยเด๊ะ หายไปแล้วใช่มะ???

ฉันโกดดดด นี่ยังไม่รวม ที่แกมาปาแป้ง**อัด**ใส่หน้าฉัน

ดัง**ปุ่บบ~!!** คือ ดังปุ่บบ จิงๆ ไอ่โฉดดดด......โกดแล้วน่ะเว่ย!!!

อ่า.......ไงพวกแกทั้งหลาย -*- มาอัพอีกแล้ว พอดีว่าว่างๆน่ะนะ

แบบว่าได้ไปเที่ยวก้อเอามาอวดกันน่ะเอ้อออ~~ แต่ว่าคืนก่อนจะที่ได้

ไปเที่ยวน่ะ ที่บ้านฉันก้อทำการ**ยกครก**มาตำสัมตำกันให้แผ่นดินสะเทือน

[-*- ขนาดนั้นเลยเชียว เอ่อะ....ก้อเว่อกันไป] ดูซะก่อน มีอุปกรณ์ครบครันเลยทีเดียว

อย่างที่เหนจากภาพ ปากดว่า....มีคำบรรยายใต้ภาพดังนี้

- รูปแรก "ครกทองคำ" ประจำบ้านเลยทีเดียว

- รูปที่ 2 พี่ฉันเอง มือฉมังในการตำ กะลังโขลกครกอย่างเมามันส์

- รูปที่ 3 ส้มตำจานเด็ด...กับแกล้มกะไวน๋พร้อมแล้น~~ พูนจานเลยทีเดียว

- รูปที่ 4 แก้วไวน์ ใบเล็กน่ะ**ของฉัน** เอง พี่ฉันมันมอมเมาฉันอ่า -*-

มันเรียกแก้วเล็กที่ฉันกิน ว่า...ขนาดประถม ส่วนของมันน่ะ...มหาลัย แล้ว

ก้อกินกันไป ดูละครกันไป -*-

อิ่มหนำสำราญซะขนาดนี้

ไม่อ้วนก้อแย่แล้วพี่น้องงง T^T

คิดดู...ทุกคืน ก้อจบวันกันไปแบบนี้

-*- จะ ~~หลั่น ล้า~~ อะไรขนาดน้านน..

ทีนี้ปากดว่า พอวันรุ่งขึ้นฉันน่ะได้ไปเที่ยว เมือง Baltimore ในรัฐ Maryland มาล่ะ

เอ้อออ...สวยดี นะ แบบว่าริมทะเลปามานนั้นเลยทีเดียว แบบว่าริมน้ำจิงๆนะเอ้อออ~~

[ขนาดราวกันตก ยังไม่มีเลย -*- ฉันล่ะกลัวจิงๆ] มีเรือลำใหญ่ๆ ลอยโชว์เอาไว้ด้วย

ที่นี้ก้อเดินๆไปอีก ก้อมีพวกร้านค้า มีร้านของ ESPN ด้วย แต่ไม่ได้เข้า เพราะเขาเชค ID

ปามานว่า คงเปนผับด้วยทำนองนั้น [ดูดิ้~~ อดเที่ยวผับต่างชาติเลย] ก้ออดไป... T^T

เสดแล้วก้อเดินห้าง เดิน shop อีกนิดเนิง~~ แล้วก้อกลับกันซักที ปากดว่า อากาศดี

ขากลับพี่ฉันกาแดะนิดหน่อย เหนคนอื่นเขาเปิด Sunroofกัน เลยเปิดบ้างซะงั้น -*-

[เปนไงล่า~~ นั่งเบนซ์เปิดหลังคาเลยทีเดียว] ปากดว่าไงล่ะ**หัวทุย**เลยพี่น้อง

บอกแล้วว่าอย่าเปิดๆ [ป่าวว...หรอก เจงๆ ฉันก้ออยาก กาแดะ ไปกะมันด้วยน่ะเอง]

เปิดได้แปปนึงก้อเลยต้องปิดไป เพราะพบแล้วว่า***หนาวเกิ๊นนนน~~ -*-

ขากลับก้อไม่มีอาไรแล้ว แวะซื้ออาหารจีนกลับไปกินที่บ้าน -*- ดูละครอีกแล้ว~~

**งึนน~~ นี่น่ะหรือ...ชีวิต ณ ต่างแดนของข้าพเจ้า TvT**

แทรก : ปากดว่า วันนี้ที่ไปเที่ยว ฉันน่ะ ไปสอยรองเท้ามาได้คุ๋นึง

[ได้ข่าวว่า มาม่า...ประกาศอาญาสิทธิ์ "ห้ามซื้อ" ตอนนี้ฉันซัดไป 4 คู่แล้ว]

ก้อนะ**หลั่นล้า~~มาก เพราะว่าชอบจิงจัง กลับบ้านก้อเอามา

--เพ่งๆ จ้องๆ มองๆ-- ว่าแล้ว...ก้อลองใส่~~แปลกมากกกก......!!!

ข้างนึงมันตุ่ยๆวุ๊ยยย~~ เอามาง้างๆ ดูเบอ.......ปากดว่า**ฉิบ~!!!**

แม่ม~!!! เอ๊ยยย....สิ้นสติไปเลยพี่น้อง ปากดว่ามันหยิบมาให้ผิด 2 ข้าง....

แม่ม~!!!!~ คนละไซส๋ค๊าบบ...พี่น้อง T^T กลายเปนว่า รองเท้าที่สอยมา

**ไม่สมประกอบ** ซะแล้ววว.....ทำไมเรื่องมันเศร้าฉะนี้นะ....วัยรุ่น T^T

[นี่สินะ วิถึชีวิตของลูกผู้หญิงอย่างเรา T^T เอ่อะ...นี่ก้อเกินไปละ เกินไป -*-]

เฮ้ออออ......เรื่องทั้งหมดก้อปามานนี้แหละ [ยังเศร้าไม่หาย... T^T] เอาล่ะ ไม่มีอาไรแล้ว

ยังไงก้อยัง **คิดถุง**พวกแก**โคดๆ**อยู่เหมือนเดิมน้ะ~~

ps. ขอสงวนเอาไว้**ไม่บอกว่าเปนรองเท้าคุ่ไหน

เพราะเดี่ยวมีโดนคนประนาม -*-

pps. หลังจากมีคนเมนท์อันที่แล้วว่า เสื้อตัวนี้กิ้บเก๋ดี

เลยเอามาใส่อีก [ว่าแต่...ทำไมฉัน**ฉุ**ขนาดน้าน~]

ppps. หลังจากเจอ อิหมูฟู อารี มาเมนท์ -*- เลยเข้าใจว่า

ไม่น่าไปทวงเมนท์มันเลย เมนท์กวนเจงๆ~~

ppppps. แต่ยังไงก้อ ดีจายยย~~ ที่พวกแกมาเมนท์ มาอ่านกัน เพราะงั้นมาอีกเน่ออ~~

pppppps. เหยยยย~!!! Entry นี่ สั้นดีจิงๆวุ๊ยยย~~

 

อ่าฮ่า.....!!!~ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่า ตอนนี้ ฉันมาพำนักพักอาศัยที่นี่

ได้ 1 เดือน กะ อีก 1 อาทิตย์ แล้ว -*- [ยาวนานเหมือนกันนะเนี่ย~~]

จะว่าเวลาผ่านไปเร็วก้อเร็ว แต่จะว่าช้าก้อช้า เอาเปนว่าก้อไปเรื่อยๆของมัน

อ่ะนะ ทีนี้ฉันก้อใกล้จะกลับละ เตรียมตัวฉลองนะ...อิเพื่อนทั้งหลาย~~

แทรก : โดยเฉพาะอย่างยิ่ง **ยัย แพม แพม แพม และ แพม**

[นี่เอ็งมี แฝด 4 เลยเรอะ......แป่ววว~~] คิดดู ขนาดแกไม่ค่อยได้มา

เมนท์ blog ฉัน แกยังได้ อภิสิทธิ์ ขนาดนี้เลยทีเดียวน่ะเว่ยย......

หึหึ ก้อ คิด**ถุง**แกมากมาย มัดมือชกแกไปเลย เอาเปนว่า

""กลับ ไป เจอ กัน กะ กรู ด้วย นะ เมิง"" คนอื่น อาทิ พิงค์ เจิน และอื่นๆ

อย่าทำเปนน้อยใจไป ฉันมั่นใจว่า เดี่ยวพวกแกก้อคงได้ติดสอย

ห้อยตามกันมาเปนแน่แท้ ห่ะ ห่ะ ห่ะ~~ เอาล่ะ เจอกันๆ

ไหนๆ ก้อไหนๆ ฉันเลยถือโอกาสครบรอบ 1 เดือนนี้ ตอบ คำถามที่ค้างคาใจ

อิเพื่อนทั้งหลายมานาน หะ หะ หะ.... คือ ทุกคน--แห่--กันมาถามฉันว่า

""ไอ่ซิ่ว สรุป เมิงไปทำอะไรที่นั่นน่ะฮึส์???"" -*- คือ อิเพื่อนทั้งหลายจึส์

ฉันมาเยี่ยมพี่ๆโว๊ยยยยค่ะ~~ ทีนี้ก้อเลย*แหว่บ*มาท่องเที่ยวด้วยเลย

หะหะหะ........เอาล่ะ หายคาใจกันแล้วนะ นี่ๆ รุมั้ยยย...?? ฉันได้ไปเที่ยว

มาอีกแล้ว เปน Museum อีกแล้ว [วนหาที่จอดรถใน D.C.อยู่นาน.....สรุป

ก้อต้องไปจอดที่อื่น แล้วนั่ง subway มาอีกจนได้ -*-] ทีนี้ ไปที่แรกก้อคือ

*Holocaust Memorial Museum* แบบว่า เกียวกับสงครามโลกช่วงนั้น

ก้อมีเรื่องเกี่ยวกะ

พวกชาวยิวส์ หรือ

*Hitler* ฮิตเลอร์

[มา edit แก้เลยทีเดียว]

อาไรทำนองนั้น~~

หดหู่ได้เรื่องเลย

ทีนี้ปากดว่า เค้าห้ามถ่ายรูป ได้ข่าวว่า ฉันนี่กดชัตเตอร์จึ่กๆๆๆ เลย -*-

[ไม่รุนินา...ขอบคุนนะคะ ที่ไม่จับอิฉัน TvT"] ทีนี้พอเดินที่นี่เสด ก้อเดินไปต่อ

อีกที่นึง *Natural History Museum*

อาไรซักอย่าง -*- รูปข้างๆนี่ล่ะ[ฉันไม่รุนิหว่า

ไปเดินอย่างเดียว...อ้ะ] ปากดว่าที่นี**อลังการ**

มากคับพี่น้อง เข้าไปปุ้บนี่แบบอยากจะร้องว่า...

"โอววว....ของเค้าดีจิง~~" [อาไรปามานเนี้ยย...]

แบบว่า นึกถึงหนังเรื่อง Night at the museum

ขึ้นมาเลยทีเดียว ถ้าใครดูแล้วน่าจะนึกออก เปลี่ยนจากช้างใหญ่ยักษ์ เปน T-rex อ่ะ

ดูบรรยากาศข้างในซะก่อน ฮิ้ววว~~ ใหญ่โตอ่ะ ใหญ่โต.......ชะมะล่ะ??

นั่นแหละ ก้อแบบว่า ไอ่ที่ Museumนี้มันก้อเกี่ยวกะธรรมชาติทุกอย่างอ่ะ

ตั้งกะสัตว์โลก, ดอกไม้, แร่ธาตุ ยัน จักรวาลและระบบสุริยะทำนองนั้น

รูปข้างนี่เปน สวนกล้วยไม้ [ตอนแรก ฉันนึก

ว่า เขาจำลอง*ป่าดงดิบ* ขึ้นมา -*-] ทีนี้

ฉันก้อเดินไปเรื่อยๆ ไปตรง Fossil Zone

ปามานนั้น ก้ไม่พ้น พวกไดโนเสาอ่านะ

เหนฉันมั๊ย?? [รูปแรกอ่ะ รูปแรก] ที่ประเทศนี้ ทำอาไรก้อใหญ่ไปหมด

-*- จะ เว่อ ไปไหนเนอะ?? [เอ่อะ....ล้อเล่นค่ะ เดี่ยวอิฉันโดนจับ] ทีนี้

ปากดว่า อิพี่ฉันเมื่อยแล้ว เลยปล่อยฉันไปท่องโลกตามลำพัง ฉันก้อเดินไป

เจ๊อะ~!!! กับ พวกอัญมณี เข้า ก้อแบบว่ามันเกี่ยวกะแร่ มาเปนเพชร

เปนพลอย ได้ยังไงอาไรปามานนั้น ปากดว่าเดินไปเจอ เพชรเพิด~~

ก้อตาลุกวาว

สร้อยเอยย...

แหวนเอยย...

มงกุฎเอยย...

แสบตามากมาย

ทีนี้ เพชรเม็ดใหญ่

ข้างๆนี้ ก้อคือ...

 

Hope Diamond จาก อินเดีย ได้ความรู้จาก**ยัยแพมแฝด 4**

[นี่แพม...สรุปว่า เมิงมีแฝด 4 แน่แล้วนะ -*- มีม่ะไหร่ ไม่บอกกรูเลยน้า...]

มาว่าเปนเพชร เม็ดใหญ่สุดในโลก [คือตอนถ่ายฉันไม่รุหรอก เหนคนไปมุงๆ

ถ่ายกันจึ่กๆ ก้อเลยทำบ้าง -*-] ก้อนั่นล่ะ เสดปุ้ป ก้อเดินไม่ไหวแล้ว

กลับบ้านตามยถากรรม~~

 

 

 

 

ps. จิงๆ แล้วไปเที่ยวมาเย้อออ...เลยเน่อออ~~

ปล. แต่อัพแล้วไม่มีคนเมนท์~~เศร้าตายเลยพี่น้อง

pps. เดินขาลากเลย แต่ น้ำหนักกรูไม่ลง ซะทีคับพี่น้อง T^T

ppps. สรุป เปี่ยนเบอมือถือ เปน **081-383-0509**

ปล. แต่เกบเบอเก่าไว้ด้วยเน่อออ~~

pppps. รอ อิเพื่อน**ที่ดี**ทั้งหลาย ส่งแมสเสจ หรือโทมานะจึ๊ส์

ppppps. ยังคิด***ถุง***อิเพื่อนทั้งหลายเหมือนเดิม

pppppps. จะ**กลัว**เหมือนในเพลง...ตอนนี้ก้อคงไม่ทันแล้ว

 

**ถึงคนนั้น**ขอโทดนะที่รบกวน และทำให้แกลำบากใจมาตลอด......

ฉันเลิกคิดเรื่องนั้นไปแล้ว เพราะงั้นแกสบายใจได้แล้วนะ

เพราะตอนนี้ ดูแกไม่อยากแม้แต่จะคุยกะเรา................

ถ้าไม่อยากคุยกัน ก็อยากให้บอกนะถ้ามีไรก็อยากให้พูดกัน

เราไม่อยากเข้าใจผิด หรือคิดไปเอง และไม่อยากได้ยินจากใคร

เพราะตอนนี้เราก็ทำได้แค่รอ...ให้แกกลับมาเป็นเหมือนเดิม

หรือว่ามันจะเปนไปไม่ได้แล้ว....................................

เราคิดว่าแกน่าจะได้อ่าน และน่าจะรุว่าเรากำลังบอกใคร

เราก็หวังจะได้ยินอะไรบางอย่างจากแกบ้างนะ.................

เรา เข้าใจ และ เข้มแข็ง กว่าที่แกคิดเยอะ.................รู้มั๊ย??