2 วันที่แล้ว 3 วันที่ผ่านมา...ฉันได้ออกไปใช้ชีวิตนอกสถานที่

  

หลังจากเพื่อนๆตกลงกันได้ จึงเป็นอันว่าได้ไปทะเล

พระอาทิตย์ตกดิน หลังจากกินข้าวกันเรียบร้อย

กิจกรรมที่เคยชิน ไม่เคยพ้นจากการกินเหล้าเคล้าเสียงเพลง

คุยกันโหวกเหวกถึงเรื่องเก่าๆ ที่คิดกี่ทีก็ขำไม่หาย....

  

หลังจาก พร่ำเพร้อกันอยู่นานสองนาน หลายคนเริ่มสลายตัว

ไปนอนบ้าง ไปดูบอลบ้าง นั่งอยุ่ที่เดิมบ้าง.....................

ส่วนตัวฉัน ได้มีโอกาสไปนั่งมองทะเลเงียบๆ ตามลำพัง

มองๆไปแล้วก็เกิดคำถามขึ้นมากมาย.......................

 

หลายเรื่องคิดดูแล้วน่าสนุก แต่อีกหลายเรื่องที่คิดแล้วก็เศร้าเกินไป

  

เวลากลางคืนผ่านไปเรื่อยๆ แสงแดดเริ่มสว่าง

เหตุการณ์หลายอย่างเกิดขึ้นแบบไม่ทันตั้งตัว

ฉันเดินลงไปที่ชายหาด มองเห็นทะเลกำลังซัดคลื่นอย่างสงบ

คนหนึ่งคนเดินตามฉันมา......หลังจากคุยกัน แต่ไม่ลงตัวอย่างที่คิด

คนๆนั้น ถามฉันว่า "ซิ่วต้องการอะไรกันแน่??"

 

ไม่รู้สินะ ตอนนั้น..ฉันก็บอกไม่ได้เหมือนกันว่าต้องการอะไรแน่

จนถึงตอนนี้ฉันก็ยังหาคำตอบ ที่เป็นสิ่งที่ฉันต้องการไม่เจอ

    

มันน่าสงสัยนะ ว่า "คนเราจะรู้จริงๆมั้ยว่า ตัวเองต้องการอะไร??"

ฉันคิดว่า...ฉันเป็นคนหนึ่งที่ไม่รู้ถึงความต้องการของตัวเอง

แต่ฉันคิดว่า...ฉันรู้ใจตัวเองนะ......................................

รู้ใจตัวเองมากพอที่จะบอกได้ว่า...................................

มือของฉันมันยังปล่อยเธอไปไม่ได้....

ถ้าเธอยังไม่ยอมปล่อยมือฉันไปเช่นกัน

    

  

ฉันคิดว่ามันถึงเวลาแล้ว ที่เธอต้องถามตัวเอง

ตอนนี้....เธอตอบตัวเองได้มั้ยว่า

"เธอต้องการอะไรกันแน่??"

 

  

 

 

เพราะเธอรู้มั้ยมันคงถึงเวลา............

ถึงเวลาที่เธอต้องปล่อยฉันไปซะที..............