ช่วงนี้......ชีวิตประสบกับปัญหามากมายสุดๆ.....

เรียกว่าเปน**ระยะมรสุม**กันเลยทีเดียว

ทั้งที่เรือ...กร่อยๆ อย่างฉัน ก็เทียบท่า อยู่เฉยๆ แท้ๆ

ไม่ได้ไปรนหาที่ตายในทะเลซักหน่อย........

แต่สุดท้ายก็เปนแบบนี้ไปซะได้.................

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

- คุณเคยไหม....แค่ยืนอยู่คนเดียวเฉยๆ

แต่อยู่ดีๆ...ก็ถูกหาว่าไปโกรธใครเข้าซะแล้ว

- คุณเคยไหม....ที่โต้ะเรียนมีเก้าอี้เยอะเกินไป

พอจะจับให้ได้ที่ทางของตัวเอง ก็ถูกหาว่าไปกระแทกเค้า

- คุณเคยไหม....ที่หงุดหงิดกับเรื่องงาน และการมาสายของตัวเอง

แต่อยู่ดีๆ...ก็ถูกหาว่าไปโกรธคนข้างๆซะแล้ว

- คุณเคยไหม....ที่แม้แต่ตัวเองยังไม่ได้ทำอาไร

แต่อยู่ดีๆ...ก็ถูกหาว่าไปเคืองใส่ใครเค้าอีกแล้ว

- คุณเคยไหม....ที่คนๆนี้ คุณไม่เคยแม้แต่จะคุย

แต่อยู่ดีๆ...ก็ถูกหาว่าไปปล่อยข่าวเรื่องเค้าซะแล้ว

- คุณเคยไหม....ที่สิ่งๆนี้ คุณไม่เคยแม้แต่จะคิด

แต่อยู่ดีๆ...ก็ถูกสงสัยว่าคุณทำมันลงไปแล้ว

- คุณเคยไหม....ที่เรื่องจริงเป็นอีกอย่าง

แต่อยู่ดีๆ...เรื่องก็ถูกแพร่ เป็นอีกอย่าง

- คุณเคยไหม....ที่มีคนเข้าใจผิด แล้วไม่คิดถาม

แต่อยู่ดีๆ...เขาก็จับต้นชนปลาย บอกคนอื่นไปหมดแล้ว

- คุณเคยไหม....ที่เคยคิดว่าเรื่องทั้งหมดนี้ ไม่ควรจะเกิดขึ้น

แต่อยู่ดีๆ...เรื่องเหล่านี้ ก็พร้อมใจกันเข้ามาหาคุณ

- แล้วคุณเชื่อไหม....ว่าที่บอกไปทั้งหมดนี้

เกิดขึ้นกับฉันแล้วจริงๆ??

 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

ฉันนั่งถามตัวเอง....ว่าเกิดเรื่องอย่างนี้

แล้วควรจะทำยังไงต่อไป??

หนึ่งความคิดบอกว่า...ไปพูดสิ อธิบายสิ ว่าใครต่อใครเข้าใจฉันผิด

หนึ่งความคิดบอกว่า...บอกไปแล้วยังไง ทุกคนคงเข้าใจว่าฉันแก้ตัว

หนึ่งความคิดบอกว่า...สิ่งที่ฉันไม่ได้เป็นคนก่อ จำเป็นหรือ..ที่ฉันต้องมารับผิดชอบ

หนึ่งความคิดบอกว่า...บอกไปแล้ว มีคนเชื่อฉันหรือ?? มีคนฟังรับฉันหรือ??

หนึ่งความคิดบอกว่า...ปล่อยไว้อย่างนี้ ใครต่อใครจะเข้าใจผิดต่อไปเรื่อยๆ

หนึ่งความคิดบอกว่า...ถ้าปล่อยไป เรื่องมันก็จะได้จบลงซักที

หนึ่งความคิดบอกว่า...สุดท้าย คงมีคนเข้าใจเรื่องจริงทั้งหมดอย่างถ่องแท้

หนึ่งความหวังบอกว่า...หวังว่าคนที่ฉันเชื่อใจ...จะเชื่อใจฉันบ้าง....

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

จากหลายหนึ่งความคิด.....ฉันก็ยังสรุปไม่ได้

ว่าทำอย่างไรถึงจะดี.....?? ฉันก็ตั้งใจไว้ว่า....

จะปล่อยเลยตามเลย พูดไปก็เท่านั้นจริงๆล่ะมั้ง??

ในเมื่อ...คนที่ฉันอยากให้เชื่อมากที่สุด.....

**เค้าไม่แม้แต่จะให้โอกาสฉันเลยด้วยซ้ำ**

แค่นี้...ฉันจึงไม่เห็นความหมายที่จะต้องดิ้นรน

หรือต่อสู้ไปให้เหนื่อยแรง........................

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

เรื่องทั้งหมด เกิดขึ้น ก็ถือซะว่านี่แหละชีวิต

เหนื่อย และต้องทำใจนิดหน่อย แต่ก็คิดว่า

ฉันเองนี่แหละ ที่แข็งแรงพอ....

พอที่จะยืนหยัดต่อไปได้อย่างนี้แหละ......

นิ่ง เฉย ปล่อยเลยตามเลย นี่แหละ ฉันล่ะ....

แค่ฉันไม่ได้ร้องไห้ ไม่ได้แปลว่าไม่เสียใจ

แต่ถ้าการที่ฉันไม่ได้ร้องไห้ฟูมฟายต่อหน้าใครๆ

จะถือเป็นความผิดด้วยแล้วล่ะก็................

ก็ตัดสินไปได้เลยแล้วกัน ว่า...................

ฉันผิดเต็มประตู.........................

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

ฉันคิดว่าแกจะรูจักฉันพอ.........

ฉันคิดว่าแกจะเชื่อฉันบ้าง.........

หรือแกอาจจะยังแคร์ฉันอยู่บ้าง.....

แต่ว่า.......ไม่นี่ แกฟังเขา แล้วมาตัดสินฉันแบบนี้

ที่ผ่านมา ที่รู้จักกันมา 2 ปี

ไม่ได้ช่วยอะไรเลยใช่มั้ย.......??

ไม่มีความหมายอะไรเลยใช่มั้ย........??

เพราะเขาเป็นเพื่อนแก

แล้วฉันล่ะ เป็นเพื่อนแกด้วยมั้ย??

ตอนนี้คงจะไม่ใช่แล้วสินะ เพราะฉันเลวขนาดนี้

งั้นคอยดูมั้ย ว่าฉันยังเลวได้อีก.....มันเป็นยังไง

ถ้าแกจะมาถามฉันซักหน่อย แค่คำถามเดียว

ว่าเรื่องเป็นยังไง....หรือคิดจะฟังอะไรจากฉันบ้าง

ฉันคงไม่เสียใจขนาดนี้..................................

----เรื่องนี้ ทำให้ฉันเสียใจที่สุด

ตั้งแต่รู้จักกับแกมา----

ถ้าแกไม่ถาม งั้นเราถามแกเอง

"ตอนนี้เรายังเชื่ออะไรแกได้บ้าง??"

"สุดท้าย.......เราเป็นเพื่อนแกแน่เหรอ??"

ไม่นะ..เราว่า........แกคงไม่ให้เราเปนเพื่อนแล้วล่ะ

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

ไม่ได้จะมาขอความเห็นใจจากใคร.......

ไม่ได้คิดจะมาแก้ตัวใดๆ

แต่รู้มั้ย....?? ฉันมาอัพบลอคอย่างนี้

สุดท้าย **ฉันก็ผิดอยู่ดี**