ถึงเวลาต้องอัพ blog ซะที -*-หลังจาก อู้วววว.....ยาว ไปอีกครั้ง

มันก้อต้องมีกันบ้างหน่า ......[บ่นอุบอิบ หงุบหงิบ~~] แล้วพอกลับมา

ปากดว่า มีคนมาเมนท์อันเก่า ว่า **ฉันโดน tag**ฉันก้องงไปกันไป

ด้วยความที่หลังเขามานาน[บ้านฉันอยู่หลังเขา ณ ชมพูทวีป.....ตึง!!~~]

**แล้วคือ ก้อเลยงงกันไปว่า ""แทค เทิค"" น่ะ มันคืออาไรรรร???-*-

**แล้วคือ ได้ข่าวว่า เขาก้อ hitz กันไปซักพักแล้ว.......

**แล้วคือ ตอนแรกว่าจะเนียนไป ไม่ยอม tag

**แล้วคือ ดั๊นนนนน.....ดัน มีคนมาทวง tag กันซะอย่างนั้น

**แล้วคือ ก้อพอดีว่า ไม่มีเรื่องจะอัพ อาไรเท่าไหร่

**แล้วคือ ก้อเลยเลี่ยงไม่ได้เลย ก้อเอากันซะหน่อยยยยยย~~

**แล้วคือ ก้อเอาซะเลยละกัน

**แล้วคือ อย่ามาว่า ความเปิ่นของฉันน้า............. TvT"

เรื่องที่ 1 ความเปิ่นสมัยอนุบาล

คือแบบว่า ตอนอนุบาลอ่ะนะ ฉันน่ะ ก้อออกเนวว่า อยากจะ เด่นดัง

มาตั้งกะเด็ก หะ หะ หะ ด้วยความเซลฟ์อย่างสุดโต่ง ทำให้ฉันน่ะ

ใส่ถุงเท้ายาวขึ้นมาถึงเข่าอยู่ตลอดเวลา[ไง แนวป่ะหล่ะ ป่าว จิงๆ แล้ว

คือ ถุงเท้ามันยาว แล้ว ขา กรู ก้อ สั้น ไง -*- ] คือแบบ อิเปิ่น เอ๊ยยยยย....

มีเมิงใส่อยู่คนเดียวอ่ะทั้งโรงเรียนอนุบาล แบบว่าพี่ชายฉันพยายามอย่างยิ่ง

ที่จะทำให้ฉันเปนปกติโดยไว -*- [แบบว่าเปนเหมือนคนอื่นเขาน่ะ -*-]เข้าใจ

ว่ามันคงอายน้องมัน แต่ฉันไม่เชื่อมัน เพราะว่ามันไม่แนว 555 ฉันก้อแค่คิดว่า

มันกิ๊บเก๋ ดีนี่นา TvT" ไงล่ะ อิซิ่ว เด่นสมใจอยากไปเล๊ยยยย~~~

เรื่องที่ 2 ความเปิ่นสมัยประถม

คือ แบบว่า สมัยประถม 3 อ่ะ ฉันก้อมีเพื่อนคนนึงอ่ะ แล้วคือแบบว่า มาม่า

เพื่อนฉันคนนี้ ก้อแบบว่า ชอบซื้อหนม อาหงอาหาร มาให้ลูกเค้ากินตอนมารับ

ทีนี้ บ้านฉันดันเปนพวกมารับอย่างเย็น ให้ฉันอยู่เปนเพื่อนพี่สมปอง [พี่ภารโรงที่

โรงเรียนน่ะนะ] แล้วฉันก้อแบบหิว แล้วอาหารในโรงเรียนก้อนะ เปนที่รุ้กัน

[อร่อยยยเกิ๊นนน....จนกรูขออดตาย] แล้ว วันนึงเพื่อนฉันคนนี้ ก้อชวนฉัน

ไปหามาม่า แล้วมาม่าเค้าก้อชวนฉันกิน ฉันก้อหลงผิดกินแฮมเบอเกอไปหนึ่งคำ

ปากดว่าวันรุ่งขึ้น เพื่อนคนนี้ **แม่งมาแบลคเมล์ ฉันเว่ย**T^T

บอกว่า ถ้าไม่ให้เงินมันนะ มันจะไปฟ้องครุ แล้วคือ ตอนนั้น ฉันก้อไม่เข้าใจตัวเอง

ว่าไปกลัวอาไรมัน ก้อเลยยอมโดนมันไถเงินไป จนทนไม่ไหว ต้องร้องไห้ไป

บอกแม่ แม่ฉันก้อเลยไปคุยกะครูแล้วก้อเลยจบเรื่องกันไป วูบนั้น ฉันคิดในใจ

**เอ่า.......นี่กรูไม่ได้เงินคืนสินะ กรี้ดดดด~~~ ค่าขนมกรูได้ป่ะหล่ะ**

ps. เรื่องนี่สอนให้รุว่า **อย่าเห็นแก่กินได้มั้ยวะ อิเปิ่นซิ่ว TvT**

เรื่องที่ 3 ความเปิ่นสมัยม. ต้น [ล่ะมั้งนะ?? -*- ]

ก้อแบบว่าเป็นช่วงที่ กทม. เมืองนี้ ได้มีรถไฟฟ้า กะเขาแล้วววว......ทีนี้

ก้อมีครั้งนึงอ่ะ ฉันต้องไปไหนซักที่ กะเพื่อน แล้วแบบว่า ฉันก้อไม่ค่อย

ได้ใช้รถไฟฟ้าน่ะนะ [แบบว่า ไม่ใช่ถิ่นนี่หว่า -_-"] ทีนี้ก้อไปซื้อบัตร

ตอนนี้ยังไม่เท่าไหร่ ให้เพื่อนซื้อให้ -*- นึกว่าจะรอด ปากดว่า

พอจะเดินผ่านช่องที่ต้องสอดบัตรอ่ะ ฉันก้อแอบไปกระซิบถามเพื่อนไว้ก่อน

ปามานว่า เฮ่ย ต้องเสียบด้านไหนวะ อารมว่า ฉันไม่รุนี่ ว่าเสียบบัตรแท่นนี้

แล้วต้อง เดินเข้าช่องไหน -*- [ตอนนั้น ยัง "จ๊าด-ง่าว" อยู่ไง -*-] มันก้อ

บอกว่าช่องนี้ ฉันก้อมั่นใจเต็มที่แล้ว ก้อเดินเข้าไป เสียบบัตร มั่นสุดๆ ปากดว่า

ช่องที่ฉันเดินเข้าไปแม่งไม่เปิด ฉันก้อ เห้ย ไม่เปิดอ่ะ!!!="= ช้อคอยู่แป้ปนึง

มองไปช่องข้างๆ เอ่า สาดดดดด...เอ๊ยยยย!!!! เพื่อนกรูบอกผิดช่อง >[]<"

แม่ม....ง่าวววววววว~~ กว่ากรูอีก -*-

เรื่องที่ 4 ความเปิ่นสมัย ม. ปลาย

แบบว่า ตอนนั้นฉันจะเข้าไปอาบน้ำ แล้วปกติแบบว่า มาม่าฉันจะอาบคนแรก

ของบ้านไง ทีนี้ วันนั้นฉันดันรีบ -*- ไปอาบคนแรก ก้อไม่ได้คิดอาไร เตรียมของ

เสดก้อเข้าห้องน้ำ ปากดว่าพอล๊อกกลอนห้องน้ำปุบ [ห้องน้ำบ้านฉันเปนกลอน

อย่างเดียวไม่ใช่ลูกบิดอ่ะ -*-] มองเหนอาไรแว่บๆ อยู่ข้างๆ กลอนประตู มองไปดีๆ

**ฉิบ!!!!** ไอ่สัตว์โลกก้อดแดมอย่าง แมลงสาบ มันมาอยู่ในนี้

ได้ไงวะ T^T ในใจนี่แบบว่า กรูโดนกินแน่ๆ T^T ฉันขังตัวเองไว้กับ

ไอ่ตัวนี้ซะแล้ว ฉันก้อชั่งใจมาก ว่า จะอาบต่อดี หรือ เสี่ยงตายให้มันไต่มือ แล้ว

รีบเปิดกลอนออกไปซะตอนนี้ดีแต่นะ ไหนๆก้อเข้ามาแล้วฉํนก้อเลยปิดม่าน แล้ว

รีบอาบแบบว่า เหวอมาก!!! ทีนี้พออาบเสดถึงวืนาทีเอาชีวิตรอด ฉันเลยคว้า

**ปืน [ฉีดตูด]** อาวุธหนึ่งเดียวที่มี มายิงใส่มัน ให้ได้อับจนหนทางกันไป ปากดว่า

พอมันโดนยิงร่วงลงมา แล้วดั๊นนน...วิ่งมาหาฉัน >[]< ห้องน้ำบ้านกรูก้อ

เล็กเกิ๊นนน วิ่งมาอย่างเร็ว ฉันเลยปีนขึ้นชักโครก กรี้ดดด.....ลั่นบ้าน ยิงมันหงายท้อง

แล้วฉันก้อกระโดดสวบๆ ออกจากห้องน้ำอย่างรวดเร็ว แม่ฉันตกใจนึกว่า ลูกตกส้วม

ไปแล้ว ก้อเกิดเปนอาการ อย่างคลั่งๆ ที่เกิดขึ้นระหว่าง....................

ฉัน กะ สัตว์โลกก้อดแดม อย่าง แมลงสาบ น่ะเอง

เรื่องที่ 5 ความเปิ่นสมัยมหาลัย

จิงๆแล้ว เรื่องนี้ไม่เปิ่นเท่าไหร่ ออกแนวจะหาเรื่องกะ หัวปิงปอง ที่นครปฐม

ซะมากกว่า แบบว่า วันนั้นฉัน ต่อโมเดลด้วยความเครียด กะยัยแพม [มันโดนฉันหลอก

ไปทรมานกาย อยู่ที่นั่น หะหะหะ -*-]เพราะจะส่งโมดีไซน์วันรุ่งขึ้น ทีนี้ ของก้อหมด

ก้อเลยต้องออกไปซื้ออุปกรณ์ โดยรถป้อป ปากดว่าพอเลี้ยวออกมานอกหอ

เจอหัวปิงปองโบกเรียกซะงั้น ฉันก้องงๆ พอเข้าไปจอด มันก้อเดินไปคุยกะคันอื่น

ที่มันได้เรียกไว้ก่อนแล้ว ฉันก้องง ก้อเลยจะขับรถออกไป มันรีบจ้ำเข้ามาเลย

หัวปิงปอง : นี่ๆ จะหนีงั้นเหรอ เดี่ยวเถอะ เดี่ยวก่อนนะ มีใบขับขี่รึป่าว

ฉันก้องง เอ้ะ ต้องมีด้วยเหรอ ใบขับขี่ ขับรถป้อบ แบบว่ากะลัง อึนๆ อยู่

หัวปิงปอง : ใบขับขี่น่ะรุจักมั้ย ห๊ะ?? ใบขับขี่น่ะ

ฉัน : รุจักค่ะ